อาจารย์ประจวบ คงเหลือ

อาจารย์ประจวบ คงเหลือ เป็นชาวพัทลุงโดยกำเนิด ท่านเกิด และเติบโตที่บ้านโคกวัด หมู่ที่ ๓ อ.ควนขนุน จ.พัทลุง บิดาของท่าน
เสียชีวิตตั้งแต่ท่านยังเล็ก ๆเมื่ออายุท่านได้ ๑๒ ปี มารดาแต่งงานและย้ายครอบครัวไปอยู่กับสามีใหม่ที่อำเภอทุ่งสง
จังหวัดนครศรีธรรมราช เด็กชายประจวบ ไม่สามารถอยู่กับพ่อเลี้ยงได้จึงต้องอาศัยอยู่กับญาติ ๆ ที่บ้านเดิม และกลับมาอยู่บ้านคนเดียวบ้าง ญาติๆ เล็งเห็นว่าเป็นการลำบากมาก จึงจัดการให้บวชเป็นสามเณรที่วัดกุฏิหรือวัดสุวรรณวิชัย ใกล้ตลาดควนขนุน อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง โดยมีพระเดชพระคุณท่านเจ้าคุณพระพุทธิธรรมธาดาอดีตรองเจ้าคณะจังหวัดพัทลุงและเจ้าอาวาสวัดสุวรรณวิชัยบรรพชาให้บวชเป็นสามเณรแล้วอยู่ศึกษาพระปริยัติธรรมในสำนักวัดสุวรรณวิชัย สอบได้นักธรรมชั้นเอก

สามเณรประจวบนั้นมีความสนใจในเรื่องไสยเวทตั้งแต่บวชเป็นสามเณรเนื่องจากว่าได้อาศัยอยู่กับพระหลวงตารูปหนึ่งซึ่งมีความสนใจในเรื่องไสยศาสตร์
และเป็นผู้ที่มีหน้าที่เก็บรักษาตำราไสยศาสตร์ของวัดกุฏิซึ่งเก็บรักษากันมานาน หลวงตารูปนั้นคือพระปลัดเล็ก รัตนโชโต เมื่อสามเณรประจวบอาศัยอยู่ด้วย พระปลัดเล็กก็มอบหน้าที่ให้ทำความสะอาดกุฎิที่เก็บตำราโบราณเหล่านั้นสามเณรประจวบเห็นเข้าก็อยาากรู้ว่าเป็นอะไร
เมื่อทราบว่าเป็นตำราศักดิ์สิทธิ์ที่บรรจุไสยเวทไว้ก็อยากเรียน แต่ก็เรียนไม่ได้เพราะตำราเหล่านั้นส่วนใหญ่จะถูกจารึกเป็นภาษาขอม
และตอนนั้นผู้ที่รู้ภาษาขอมก็มีน้อยเหลือเกินแล้วในวัดสุวรรณวิชัยเองก็มีเพียง พระปลัดเล็กเท่านั้นสามเณรประจวบจึงได้ขอให้พระปลัดเล็กสอนให้
ครั้งแรกพระปลัดเล็กไม่ค่อยเต็มใจจะสอนให้ ไม่ใช่เพราะหวงวิชา หากแต่ต้องการให้สามเณรประจวบมีอนาคตในทางการศึกษาตามแบบ
ปัจจุบันมากกว่า ท่านตระหนักว่าวิชาไสยเวทช่วยอะไรเขาไม่ได้มากนัก ในวัยเรียนเช่นนั้นน่าจะเอาเวลาไปศึกษาเล่าเรียนตามอย่างปัจจุบันให้มากๆ
ดีกว่า เพื่อจะได้มีวิชาความรู้กับตัว แต่สามเณรประจวบก็พิสูจน์ให้เห็นถึงความตั้งใจจริง

ในที่สุดพระปลัดเล็กก็ยอมสอนภาษาขอมให้เมื่อเรียนภาาาขอมจนอ่านออกเขียนได้แล้ว สามเณรประจวบก็เริ่มศึกษาไสยเวทจามตำราเหล่านั้น
เมื่อมีอะไรติดขัดก็ไปเรียนถามพระปลัดเล็กการศึกษาของท่านดำเนินไปได้อย่างรวดเร็วเพราะในวัยเด็กความจำดีสามเณรประจวบได้รับการดูถูกดูแคลนจากเพื่อนวัยเดียวกัน ที่มุ่งเอาดีในทางการศึกษาภาคปัจจุบันแต่เพราะความตั้งใจจริงสามเณรประจวบไม่สนใจ ตั้งใจศึกษาสายนั้นต่อไปจนเชี่ยวชาญตำราที่สามเณรประจวบศึกษานั้นส่วนใหญ่
เป็นตำราโบราณของเมืองพัทลุง ซึ่งมีที่มาจากหลายแห่ง เรียกว่าเป็นที่รวมสุดยอดวิชา ปัจจุบันตำราเหล่านั้นสูญหายไปหมดแล้ว
เนื่องจากเมื่อปลัดเล็กมรณภาพก็ขาดผู้เอาใจใส่ดูแล จึงถูกปลวกถูกมอดแทะเสียหายไปหมดนับเป็นเรื่องที่น่าเสียดายไม่น้อยสามเณรประจวบอยู่ที่วัดสุวรรณวิชัยจนอายุครบ
อุปสมบทก็ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดสุวรรณวิชัยนั่นเอง โดยมีพระเดชพระคุณพระพุทธิธรรมธาดาเป็นพระอุปัชฌาย์ให้ มีพระครูกรุณานุรักษ์เป็นพระกรรมวาจาจารย์
และมีพระปลัดเล็ก รัตนโชโต เป็นพระอนุสาสนาจารย์อุปสมบทแล้ว พระภิกษุประจวบก็อยู่ในวัดนั้นต่อไป ศึกษาไสยเวทตามตำรานั้นต่อ
ต่อมาท่านได้รับการสนับสนุนจากท่านเจ้าคุณฯ พระพุทธิธรรมธาดา เจ้าอาวาส มอบตำราเก่า ๆ ที่ท่านเก็บรักษาไว้ให้ อาจารย์ประจวบไปศึกษาอยู่ต่อมาไม่นานก็ได้มีโอกาสใช้วิชานั้น พิสูจน์ความจริงคือขณะนั้นในวัดสุวรรณวิชัยมีโรงเรียนตั้งอยู่ใกล้ ๆ มีเด็กๆจากชนบทไปเรียนกันมากเด็กผู้ชายส่วนใหญ่ก็จะพักอยู่ในวัด ที่กุฏิพระอาจารย์ประจวบก็มีเด็กมาอาศัยอยู่ด้วยหลายคน พระอาจารย์ประจวบสอบถามจนได้ความว่าบิดาของเขาซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านชื่อแดงถูกยาพิษ กำลังจะเสียชีวิตทางบ้านได้ตระเตรียมการศพกันแล้ว เขาในฐานะลูกชายต้องกลับไปร่วมด้วย แต่ลาเรียนไม่ทันจึงฝากให้พระอาจารย์ประจวบลาครูให้แทน
ครั้นทราบอย่างนั้นพระอาจารย์บอกว่าท่านขอติดตามไปด้วยเพื่อจะไปดูอาการของบิดาเขา เด็กคนนั้นก็ยอมให้ตามไปไปถึงภายหลังได้ตรวจอาการคนป่วยแล้ว
พระอาจารย์ประจวบพบว่าผู้ใหญ่แดงถูกยาพิษจริง ท่านมีวิธีรักษา ซึ่งเป็นวิธีที่ได้เรียนมาจากตำราโบราณที่วัดสุวรรณวิชัย ท่านจึงให้ผู้คนไปหาตัวยามาแล้วก็ทำการรักษา
ปรากฎว่าเพียงไม่นานอาการของผู้ใหญ่แดงเริ่มด