ปู่วร ก้อนใบ เป็นชาวมอญ รูปร่างสูงใหญ่ ผิวขาว ไม่ดุ พูดจาดี สุภาพ ชัดถ้อยชัดคำ ลักษณะเฉพาะคือจะนุ่งโสร่ง พาดผ้าขาวม้า นิยมสูบยาเส้นที่มวนจากใบตอง แต่ไม่ทานเหล้า..
ซึ่งเรื่องนี้อาจจะเป็นเพราะว่า ปู่วร ท่านเคยได้รับการ “ลงกระหม่อม” จาก “หลวงพ่อสุ่น วัดบางปลาหมอ” จังหวัดพระนครศรีอยุธยา..
ผมคิดว่าหลวงพ่อสุ่นองค์นี้ เพื่อนๆที่สนใจในพระเครื่องย่อมรู้จักดีว่าท่านมี “กิติคุณและความศักดิ์สิทธิ์” ขนาดไหน หลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก หลวงพ่อปาน วัดบางนมโค พระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงของเมืองไทยก็เป็นลูกศิษย์ของท่าน...
อาจารย์ประคองเล่าให้พวกเราฟังว่า ท่านได้ไปหาปู่วร ก้อนใบ ในช่วงที่ปู่วร มีอายุเกือบจะร้อยปีแล้ว..และตาบอด ปู่วรเป็นฆราวาสที่มีอาคมเข้มแข็ง เรียกว่า “เก่ง”เลยทีเดียวครับ
ท่านมีชีวิตที่คลุกคลีกับการเป็นหมอไสยศาสตร์ ทำของแบบรับรองผลได้เลย ไม่ใช่ประเภทสุกเอาเผากิน เวลาที่อาจารย์ประคอง จะเข้าไปเรียนมักจะซื้อ “ขนมเปี๊ยะ” ขนาดใหญ่อันละร้อยบาท(สมัยนั้น)ไปฝาก ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของปู่วรมาก ทำให้อาจารย์ประคองได้รับการถ่ายทอดวิชาอาคมมามากมาย...
อาจารย์ประคองได้วิชาที่ได้รับนำมาจัดสร้างเครื่องรางให้กลุ่มลูกศิษย์ไว้ใช้กัน คือ “ตะกรุดมอญ” หรือชื่อที่กลุ่มลูกศิษย์นิยมเรียกกันคือ “เสน่ห์มอญ” และ “สีผึ้งสามสี”..
และด้วยความที่ปู่วรท่านชอบทานขนมเปี๊ยะนี่เอง เวลาประกอบ”พิธีไหว้ครูหรือลูกศิษย์ท่านใดจะขอความช่วยเหลือจากปู่วร” จึงจะใช้ “ขนมเปี๊ยะ” เป็นเครื่องบูชา ถึงอาจารย์ประคองจะได้วิชาต่างๆมามากแต่ปู่วรมักจะบอกท่านเสมอว่า....ทุกอย่างสำเร็จด้วย “จิต”..และ..
“คนที่เก่งจริง เก่งอย่างเดียวก็พอแล้ว ไม่ต้องไปเก่งทุกอย่าง”
ว่ากันว่า “ตามีไว้มอง แต่หัวใจต่างหากที่มีไว้เห็น”...ครับถึงชีวิตของปู่วร จะค่อนข้างขัดสนลำบาก เช่าบ้านอยู่ ต้องอาศัยหลานสาวช่วยคอยดูแล และเหลนที่ชื่อ “นายชา” ขับรถสามล้อหารายได้เลี้ยงครอบครัว..
ปู่วรท่านได้ช่วยเหลือครอบครัวโดยอาศัยวิชาไสยศาสตร์ที่ได้เล่าเรียนมา ที่ทำประจำคือ การถอนของ ถอนคุณไสย์และการตั้งศาล ถอนศาล เล่าลือกันว่าหากบ้านใดได้ปู่วรไปทำพิธีให้ละก็จะนำมาซึ่งความสงบสุข...
ในการขอเรียนวิชาครั้งนี้...อาจารย์ประคองท่านได้เทียวไปเทียวมาอยู่เกือบสามปี ปู่วร ก้อนใบ ก็ได้ถึงแก่กรรม อาจารย์ประคองท่านได้เป็นธุระจนเสร็จสิ้นที่ “วัดในสองวิหาร” จ.สมุทรปราการ
ภายหลังที่ปู่วร สิ้น ตำราต่างๆก็มีพระซึ่งไม่ทราบว่าเป็นผู้ใดแอบมาเก็บไป “นายชา” ซึ่งเป็นหลานชายได้ย้ายจากบ้านเช่า นัยว่าปัจจุบันนี้ได้ไปพักอาศัยอยู่แถวๆเส้นทางสายเก่าที่จะไปจังหวัดชลบุรี....และก็เป็นความจริงที่ว่าสิ้นสุดปู่วร ก็ไม่มีทายาทสืบต่ออีกเลยนอกจากอาจารย์ประคอง..
“ลูกศิษย์ตายกันหมด ไม่มีใครอายุยืนเท่าปู่วร”(ยิ้ม)
ขอบคุณข้อมูลของคุณศิษย์กวงด้วยครับ